ქართველ ათეისტთა ფორუმზე ჩვენ ვიცით, რომ ათეისტები არიან ხშირ შემთხვევაში ეთიკური ადამიანები ისევე, როგორც ნებისმიერი სხვა. ჩვენი მიზანია უარყოფითი სტერეოტიპების რღვევა ქართულ საზოგადოებაში და პროდუქტიული დიალოგისათვის ხელის შეწყობა სხვადასხვა შეხედულების მქონეთათვის.
ათეისტს უყვარს თავისი თავი და სხვა ადამიანები ნაცვლად ღმერთისა.
ათეისტმა იცის რომ სამყარო საოცარი და მშვენიერია. ათეისტი ცდილობს, რომ ის კიდევ უფრო მშვენიერი გახადოს ყველასათვის.
ათეისტმა იცის, რომ სამოთხე არის ის, რისთვისაც ეხლა უნდა ვიშრომოთ - აქ დედამიწაზე - ყველა ადამიანისთვის ყველამ ერთად . ათეისტი ფიქრობს, რომ ლოცვა ვერაფერში დაეხმარება მას, მან იცის , რომ ნაცვლად ლოცვისა მან უნდა იპოვოს თავის თავში თვითდაჯერებულობა და ძალა, რომ შეხვდეს სიცოცხლეს პირირისპირ,გაუსწოროს თვალი რეალობას, თავად გადაწყვიტოს ცხოვრებაში არსებული უამრავი პრობლემები და არ იყოს არარსებული ღმერთებისა იმედის ამარა. ათეისტმა იცის, რომ მხოლოდ თავისი თავის და სხვა ადამიანების შეცნობით შეიძლება მიიღწეულ იქნას ურთიერთგაგება , რომელიც ხელს შეუწყობს ადამიანების სრულყოფილ ურთიერთცხოვრებას. შესაბამისად ის ცდილობს შეიცნოს თავისი თავი ისევე, როგორც თავისი მსგავსი ადამიანი , ნაცვლად ღმერთის შეცნობისა. ათეისტმა იცის, რომ საავადმყოფოს აშენება ჯობია ეკლესიისას. ათეისტმა იცის, რომ სიკვდილით მთვარდება სიცოცხლე და მკვდრებისთვის ლოცვა აღარაფერს შეცვლის. ათეისტი ცდილობს სიცოცხლეში დამკვიდრებას, ის არ ჩქარობს სიცოცხლისგან გაქცევას და სიკვდილს. მას უნდა რომ დაავადება იქნას დამარცხებული, შიმშილი აღმოფხვრილი, ომები თავიდან აცილებული. მას სურს ადამიანებმა გაუგონ ერთმანეთს და უყვარდეთ ერთმანეთი. მას სურს ეთიკური ცხოვრება. მან იცის რომ ჩვენ ვართ ჩვენი ძმების და ჩვენი სიცოცხლეების მცველები. ათეისტმა იცის, რომ ჩვენ თავად ვართ პასუხისმგებელი პირები . რომ საქმე აქაა და დრო ეხლაა.
ბოლოს განახლდა ( ხუთშაბათი, 17 მაისი 2012 13:34 )
 დიდი ხანია, ბლოგპოსტი არ დამიწერია და არც ვაპირებდი. მით უმეტეს, არ ვაპირებდი მღვდლებზე დაწერას - მშიერი მრევლის ხარჯზე რომ გამდიდრდა მთელი სასულიერო ელიტა, უკვე ყველა იცის და ახალს რას ვიტყოდი!
არ ვაპირებდი, რომ არა ერთი უსიამოვნო ფაქტი, რაც დღეს გადამხდა.
რუსთაველზე მოვდიოდი, „არტარეაში" უნდა შემევლო. სიგარეტი მომინდა და ავტობუსიდან ჩამოვედი. მეტრო „რუსთაველს" გამოვცდი, აქ სიგარეტის ჯიხურის სიახლოვეს ერთი პატარა მაგიდა დგას, გამხდარი ქალი სანთლებს ყიდის.
- აიღე ახლა ესენი, ქალო! სანთელი უნდა გაიყიდოს მარტო ჩვენს მაღაზიებში!!!
- მამაო, რა ვქნა, ავადმყოფი შვილი მყავს (დაცრეცილი საფულედან შვილის სურათი ამოაქვს), აი, ეს მოკვდება, თუ წამლის ფულს არ მივიტან. რას ვაშავებ, სანთელს ვყიდი...
ქალს ძალიან უმწეო სახე აქვს, ტირილი უვარდება, მაგრამ ფერხორციანი მღვდელი ყურადღებას არ აქცევს (ცხადია, ბავშვის სიცოცხლეზე მნიშვნელოვანი საპატრიარქოს ბიზნესი და წილებია):
- არ მაინტერესებს, ჩვენგან არ გაქვს ნებართვა. სანთელი უნდა გაიყიდოს მარტო ჩვენს მაღაზიებში, ჩვენს ქსელში, საპატრიარქოს ლიცენზია უნდა გქონდეს, გასაგებია?! ეგრე სადაა, შენ აქ სანთლები ყიდო, ფული აკეთო და საპატრიარქოს გვერდი აუარო...
- მამაო, სანთლების გაყიდვით განა რა უნდა ვიშოვო? ან რას ვაშავებ, ცუდს ხომ არაფერს ვაკეთებ... შიმშილით ხომ არ უნდა მოვკვდე?! რატომ უნდა ამიკრძალოთ სანთლის გაყიდვა?
ქალი უკვე ქვითინებს, სახეზე ფერი ეკარგება, ერთი-ორი გამვლელი ჩერდება, მაგრამ ხმას ვერ იღებს. აბა, როგორია - თვით სასულიერო პირი დგას, ჭეშმარიტების გამტარი, მერე რა, რომ ქალი უსამართლოდ იჩაგრება, მღვდელი ყოველთვის მართალია (შდრ: ქურდის ხელი ტკბილია).
ბოლოს განახლდა ( პარასკევი, 13 აპრილი 2012 14:56 )
 არაბული გაზაფხულის დადგომასთან ერთად, ისლამურ სამყაროში სახელმწიფოს მოწყობის შესახებ დებატები გახშირდა. ისლამი უამრავი ინტერპრეტაციის საგანია. შესაბამისად, ამ რელიგიის და სეკულარიზმის თავსებადობის, აგრეთვე შარიათის, როგორც მომავალი კანონმდებლობის აღიარების შესახებ კამათი არ წყდება. ახლო აღმოსავლეთში ისლამისტური ძალების ხელისუფლებაში მოსვლაა მოსალოდნელი, რასაც ტუნისის არჩევნები ადასტურებს. ახლო აღმოსავლეთში კლასიკური გაგებით პირველად შემოდის ცნება „დემოკრატია”.
შარიათის არსი
შარიათი, თარგმანში „ბილიკი”, ისლამურ კოდექსთა ყოვლისმომცველი ტერმინია. ის მუსლიმის ცხოვრების ერთგვარი გზამკვლევია და ყველაფერს ფარავს – სოციალური ნორმებიდან დაწყებული კრიმინალის ჩათვლით. შარიათი ყურანზე და მუჰამედის გამოთქმებზეა (სუნა) დაფუძნებული. ახალ საკითხთა განსახილველად მუსლიმ სწავლულთა მიერ (ულემა) პრეცედენტი და ანალოგია არის გამოყენებული. მათგან განსხვავებით, შიიტი იურისტები მსჯელობას არჩევენ. ისლამურ ქვეყნებში შარიათის სასამართლოს ყადი (მოსამართლე) ზედამხედველობს, რომელსაც ფიყჰი (სამართლებრივი ინტერპრეტაცია) ღრმად უნდა ჰქონდეს შესწავლილი. ისლამური იურისპრუდენცია ინტერპრეტაციის ხუთ მთავარ სკოლას (მაზბაჰი) შეიცავს. შესაბამისად, განსხვავებულ ქვეყნებსა და საზოგადოებებს შარიათის განსხვავებული აღქმა გააჩნია. სკოლებს სახელი დამაარსებელი სწავლულების მიხედვით ეწოდება. ჰანბალის სკოლა ისლამის ყველაზე ორთოდოქსული ფორმაა და საუდის არაბეთის და თალიბანის მიერაა აღიარებული. ჰანაფის სკოლა ყველაზე ლიბერალური და დომინანტურია სუნიტებს შორის შუა აზიაში, ეგვიპტეში, პაკისტანში, ინდოეთში, ჩინეთში, თურქეთში, ბალკანეთსა და კავკასიაში. მალიქის სკოლა ჩრდილოეთ აფრიკაშია გაბატონებული, შაფიის სკოლა ინდონეზიაში, მალაიზიაში, ბრუნეიში და იემენში. შიიტი მუსლიმები მისდევენ ჯაფარის სკოლას, უმეტესწილად ირანში. ამგვარ სხვაობას თითოეული სახელმწიფოს იურიდიულ სისტემაზე მეტი გავლენა აქვს, ვიდრე ინდივიდუალ მუსლიმებზე. შარიათი შეიძლება იყოს მკაცრი გარკვეულ საკითხებში (ოჯახის ფასეულობები) და, ამავე დროს, სხვა სფეროში (კომერცია) ევოლუციური მიდგომებით გამოირჩეოდეს. ტრადიციული ფორმით შარიათი გენდერულ თანასწორობას ნაკლებად მიესალმება. ისლამური ტენდენციით, ქალი ყოველთვის სუსტ სქესადაა მიჩნეული, რომელსაც მფარველობა სჭირდება. ოჯახის ფასეულობებში შარიათი ზედმეტად კონსერვატორულია, რაც ხშირად კრიტიკის საფუძველი ხდება.
ბოლოს განახლდა ( ხუთშაბათი, 17 მაისი 2012 12:53 )
მცირე განტვირთვა, ჩემი მხატვრული ჩანახატის სახით
DISCLAIMER: ეს არის, სუფთა მხატვრული სახის ნაწარმოები, რომელსაც არ აქვს, პირდაპირი სახის კავშირი საიტის თემატიკასთან (მიუხედავად იმისა, რომ მასში გაჟღერებულია, საკმაო ოდენობის, ჩვენთვის აქტუალური საკითხი). ეს არირის წმინდა სახის ექსპერიმენტი, რომლის წარმატებულობის შემთხვევაშიც ჩემს მხატვრულ ნაწარმოებთათვის, შევქმნი ცალკე პლადფორმას. Danks =) დავით ორჯონიკიძე (rena)
ნაბიჯი თეთრ უსასრულობაში
სიოს, მტვერთან ერთად, მსუბუქი სიგრილეც მოჰქონდა. მაისის ასეთ ცხელ დღეს, იგი განსაკუთრებით სასიამოვნო იყო. სანდრო გაშლილი მხრებით, ხარბად ახვედრებდა მას სხეულს და ღრმა ჩასუნთქვით, ამ ერთობ რიტუალური ჟესტით, სრულ კმაყოფილებას გამოხატავდა. ოდნავ უკან, მას ლუკა მოჰყვებოდა, ზურგჩანთის წონის ქვეშ ოდნავ მოხრილი. იგი, სანდროს, თავის ახალ ვიდეოპროცესორზე უყვებოდა, რაც მას აძულებდა, შესაშურად მონტონური თავის ქნევით, ცრუ ენთუზიაზმი გამოეხატა.
მოულოდნელად, ლუკას მონოლოგი, შარვლის ჯიბიდან მომავალმა Muse-ის აკორდებმა გაწყვიტა:
-საშკაა, რა ვუთხრა?!; წამოიძახა ლუკან ხმით, რომელშიც ძალდაუტანებლივ იგრძნობოდა პანიკა.
-უთხარი, ფონებს საღამოთივე დავარენდერებთ, იმ ჟოზეფინას თუ რაც ჰქვია, კაროჩე გოგოს სახის ესკიზები, უკვე მაქვს;
ლუკამ შევიწროვებული გუგებით გადმოხედა, ჩაისუნთქა და ტეეფონი ყურთან მიიდო:
-გისმენთ, ბატონო საშა!
-დიიახ, აუცილებლად მოვალთ. ორივე, რაააღათქმაუნდა!
-დიახ, ფონები დავამუშავეთ და რენდერზე გაბუშვით, საღამოთი ავაგდებთ სერვერზე, ჟულიენის, სახეს ხატავს სანდრო...
-აარა, ჯერ ესკიზებია, მაგრამ ფერზე შევახსენებ. არა, კონტრასტული იქნება ფონთან, მაგრამ იქნებ მაინც ზომიერება დაგვეჭირა, სცენარით, ხომ კურორტზეა, მაგ ტონალობის კანით ვერ დაჯდება...
-ააუცილებლად!
-კაარგად ბრძანეებოდეთ, საღამომდე უფრ ოსწორად!
ლუკამ ტელეფონი ჯიბეში ჩაიდო და შვებისმომგვრელი ტონით თქვა:
-ან ანტიდეპრესანტებზეა, ან ახალმა მდივანმა მისცა!
-ლეელამ?! შაანსი არაა! მე ფაქსდან ქაღალდის ქურდობაზე, არაქრისტიანული არისო და ნააგას იზავდა?!
-გაგეღადავა, ვერ დაწვი?! თან ქალები თანამდებობით უფროს კაცებზე აფანატებენ, ჩისტა ევოლუციური პონტია, შთამომავლობას დაიცავს და რამე. ინსტინქტებია სუფთა.
-გენაცვალე რაციონალიზაციაში! აი, რატომ ხარ ვაჟიშვილი! არ უნდათ, ხომ გოგოებს ვითომ-კრეაწივშიკი ლუზერები?!
-აბა შენი აზრით თათამ იმ უროდს რატომ მისცა დაბრო? თავი დააკალი გოგოს, მაგარ ვიდზე ხარ, 3 თვე თავს იკლავდი და ჩემი ფეხები!, ვიღაც უროდთან გაეძრო, რომელიც კა ვსემუ, ზედ არ აფურთხებდა და დაჟე იქით ლექსებს უწერდა ტიპს!; აქ მარტივი ლოგიკაა: მჩაგრავს არ ვაინტერესებ-ჩემზე ძლიერია, ეს კიდევ, ინსტინქტების დონეზე ქალისთვის დაცვულ შთამომავლობას ნიშნავს...
-აი, რატომ არ შორდებიან, ღიპიან, მელოტ სირებს, რომლებიც ყოველ კვირა საღამოს ბორდელში ატარებენ, მერე კიდევ, მთვრალები ცოლს ურტყავენ "შე ბოზოო". ნუ, ჩვენ ეროვნულ პათოლოგ ქალებთან იმენა ატარებს, რა გინდა! აი, ზოგადად ქალებზე არ გინდა!; გააწყვეტინა სანდრომ.
-რააო, სანდროს გოგოს "იდეალს" შევეხე?! საშ, გაიზარდე რაა! მაგ შენი ბავშვური სამყაროს გმირების პირველ შემხვედრებზე პროეცირებამ გიტირა ყოფა. მაგ ნაბოზვარი თათას გამო, თავს იკლავდი სხვა რომ არაფერი. გა-ი-ზარ-დე! ხელოვანი ბლია, სახვითი!
-ჰოო კარგი, ნუ მომანატრე ვიდეოკარტებზე საუბარი!
-უუი, ჰო, რას გეუბნებოდი...-გააგრძელა კომპიუტერულ ნაწილებზე, უდროოდ გაწყვეტილი მონოლოგი, ლუკამ.
ბოლოს განახლდა ( პარასკევი, 06 აპრილი 2012 01:41 )
|
|
XX საუკუნის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი მოაზროვნე, იტალიის კომპარტიის
თანადამაარსებელი ანტონიო გრამში მიიჩნევდა, რომ ყველა სოციალურ ჯგუფს
საკუთარი ინტელექტუალები ჰყავს. დღევანდელ საქართველოში კი შეიძლება
ითქვას, რომ ყველა სოციალურ ჯგუფს თავისი საკუთარი „მოძღვარი“ ჰყავს,
რომელსაც ზოგისათვის აქსესუარის დანიშნულება აქვს, ზოგსაც იმუნიტეტად და
ხელშეუხებლობის გარანტად სჭირდება, რომ ვინმემ მასზე ცუდი რამ არ იფიქროს,
არ გარიყოს, მარგინალად არ აგრძნობინოს თავი. ზოგსაც მოძღვრის ყოლა,
მისდამი უსიტყვო მორჩილება და ეკლესიაში სიარული „სულიერების“ ილუზიას
უქმნის, რადგანაც სულიერება რიტუალების შესრულებასა და ეკლესიის დანახვაზე
პირჯვრის წერასთანაა გაიგივებული.